حَدَّثَنَا نُصَيْرُ بْنُ الْفَرَجِ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ اتَّخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَاتَمًا مِنْ ذَهَبٍ وَجَعَلَ فَصَّهُ مِمَّا يَلِي بَطْنَ كَفِّهِ وَنَقَشَ فِيهِ " مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ " . فَاتَّخَذَ النَّاسُ خَوَاتِمَ الذَّهَبِ فَلَمَّا رَآهُمْ قَدِ اتَّخَذُوهَا رَمَى بِهِ وَقَالَ " لاَ أَلْبَسُهُ أَبَدًا " . ثُمَّ اتَّخَذَ خَاتَمًا مِنْ فِضَّةٍ نَقَشَ فِيهِ " مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ " . ثُمَّ لَبِسَ الْخَاتَمَ بَعْدَهُ أَبُو بَكْرٍ ثُمَّ لَبِسَهُ بَعْدَ أَبِي بَكْرٍ عُمَرُ ثُمَّ لَبِسَهُ بَعْدَهُ عُثْمَانُ حَتَّى وَقَعَ فِي بِئْرِ أَرِيسَ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَلَمْ يَخْتَلِفِ النَّاسُ عَلَى عُثْمَانَ حَتَّى سَقَطَ الْخَاتَمُ مِنْ يَدِهِ .
Nusayr ibn al-Faraj, unga Abu Usoma, unga Ubaydulloh, unga Nofeʼ, unga Ibn Umar (roziyallohu anhumo) rivoyat qilib aytdi: «Rasululloh ﷺ oltindan bir uzuk yasatib, uning koʻzini kaftlarining ichki tomoniga qaratdilar va unga ‹Muhammadun Rasululloh› deb naqsh oʻydirdilar. Bas, odamlar ham oltin uzuklar taqib oldilar. U zot ularning (uzuklar) taqib olganliklarini koʻrganlarida, uni (uzukni) uloqtirib tashladilar va: ‹Buni hech qachon taqmayman›, dedilar. Soʻngra kumushdan bir uzuk yasatib, unga ‹Muhammadun Rasululloh› deb naqsh oʻydirdilar. Soʻngra u zotdan keyin uni Abu Bakr taqdi, Abu Bakrdan keyin uni Umar taqdi, soʻngra undan keyin uni Usmon taqdi, toki u (uzuk) Aris qudugʻiga tushib ketgunga qadar». Abu Dovud aytdi: Odamlar Usmon haqida (uning xalifaligida) uzuk uning qoʻlidan tushib ketgunga qadar ixtilof qilmaganlar.Нусайр ибн ал-Фараж, унга Абу Усома, унга Убайдуллоҳ, унга Нофеъ, унга Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо) ривоят қилиб айтди: «Расулуллоҳ ﷺ олтиндан бир узук ясатиб, унинг кўзини кафтларининг ички томонига қаратдилар ва унга ‹Муҳаммадун Расулуллоҳ› деб нақш ўйдирдилар. Бас, одамлар ҳам олтин узуклар тақиб олдилар. У зот уларнинг (узуклар) тақиб олганликларини кўрганларида, уни (узукни) улоқтириб ташладилар ва: ‹Буни ҳеч қачон тақмайман›, дедилар. Сўнгра кумушдан бир узук ясатиб, унга ‹Муҳаммадун Расулуллоҳ› деб нақш ўйдирдилар. Сўнгра у зотдан кейин уни Абу Бакр тақди, Абу Бакрдан кейин уни Умар тақди, сўнгра ундан кейин уни Усмон тақди, токи у (узук) Арис қудуғига тушиб кетгунга қадар». Абу Довуд айтди: Одамлар Усмон ҳақида (унинг халифалигида) узук унинг қўлидан тушиб кетгунга қадар ихтилоф қилмаганлар.