حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ، حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ حُسَيْنًا الْمُعَلِّمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، حَدَّثَنَا عَامِرُ بْنُ شَرَاحِيلَ الشَّعْبِيُّ، عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ، قَالَتْ سَمِعْتُ مُنَادِيَ، رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُنَادِي أَنَّ الصَّلاَةَ جَامِعَةٌ . فَخَرَجْتُ فَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الصَّلاَةَ جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهُوَ يَضْحَكُ قَالَ " لِيَلْزَمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مُصَلاَّهُ " . ثُمَّ قَالَ " هَلْ تَدْرُونَ لِمَ جَمَعْتُكُمْ " . قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ . قَالَ " إِنِّي مَا جَمَعْتُكُمْ لِرَهْبَةٍ وَلاَ رَغْبَةٍ وَلَكِنْ جَمَعْتُكُمْ أَنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ كَانَ رَجُلاً نَصْرَانِيًّا فَجَاءَ فَبَايَعَ وَأَسْلَمَ وَحَدَّثَنِي حَدِيثًا وَافَقَ الَّذِي حَدَّثْتُكُمْ عَنِ الدَّجَّالِ حَدَّثَنِي أَنَّهُ رَكِبَ فِي سَفِينَةٍ بَحْرِيَّةٍ مَعَ ثَلاَثِينَ رَجُلاً مِنْ لَخْمٍ وَجُذَامٍ فَلَعِبَ بِهِمُ الْمَوْجُ شَهْرًا فِي الْبَحْرِ وَأَرْفَئُوا إِلَى جَزِيرَةٍ حِينَ مَغْرِبِ الشَّمْسِ فَجَلَسُوا فِي أَقْرَبِ السَّفِينَةِ فَدَخَلُوا الْجَزِيرَةَ فَلَقِيَتْهُمْ دَابَّةٌ أَهْلَبُ كَثِيرَةُ الشَّعْرِ قَالُوا وَيْلَكِ مَا أَنْتِ قَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ انْطَلِقُوا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فِي هَذَا الدَّيْرِ فَإِنَّهُ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالأَشْوَاقِ . قَالَ لَمَّا سَمَّتْ لَنَا رَجُلاً فَرِقْنَا مِنْهَا أَنْ تَكُونَ شَيْطَانَةً فَانْطَلَقْنَا سِرَاعًا حَتَّى دَخَلْنَا الدَّيْرَ فَإِذَا فِيهِ أَعْظَمُ إِنْسَانٍ رَأَيْنَاهُ قَطُّ خَلْقًا وَأَشَدُّهُ وَثَاقًا مَجْمُوعَةٌ يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ " . فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَسَأَلَهُمْ عَنْ نَخْلِ بَيْسَانَ وَعَنْ عَيْنِ زُغَرَ وَعَنِ النَّبِيِّ الأُمِّيِّ قَالَ إِنِّي أَنَا الْمَسِيحُ وَإِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ يُؤْذَنَ لِي فِي الْخُرُوجِ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَإِنَّهُ فِي بَحْرِ الشَّامِ أَوْ بَحْرِ الْيَمَنِ لاَ بَلْ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ " . مَرَّتَيْنِ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ قِبَلَ الْمَشْرِقِ قَالَتْ حَفِظْتُ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Fotima bint Qays (roziyallohu anho) aytdi: Men Rasululloh ﷺning «Namoz jamoatga toʻplanmoqda» deb nido qilayotgan munodisini eshitdim. Shunda chiqib, Rasululloh ﷺ bilan namoz oʻqidim. Rasululloh ﷺ namozni tugatgach, minbarga oʻtirdilar va kulib turib: «Har bir inson namoz oʻqigan joyida tursin», dedilar. Soʻng: «Sizlarni nima uchun toʻplaganimni bilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Alloh va Uning Rasuli yaxshiroq biluvchidir», dedilar. U zot: «Men sizlarni biror qoʻrqinch yoki ragʻbat uchun toʻplaganim yoʻq. Balki sizlarni shuning uchun toʻpladimki, Tamim Doriy nasroniy kishi edi. U kelib, baygʻat berdi va Islomni qabul qildi. U menga, men sizlarga Dajjol haqida aytib bergan narsaga muvofiq keladigan bir hadisni aytib berdi. U menga aytib berdiki, u Laxm va Juzom (qabilalaridan) boʻlgan oʻttiz kishi bilan dengizda kemaga mindi. Toʻlqin ularni bir oy davomida dengizda oʻynatdi. Quyosh botayotgan paytda bir orolga yetib keldilar. Kemaga eng yaqin (qayiqqa) oʻtirib, orolga kirdilar. Shunda ularni juni koʻp, tukli bir jonivor qarshi oldi. Ular: ‹Holingga voy, sen kimsan?› dedilar. U: ‹Men Jassosaman. Anavi ibodatxonadagi kishining oldiga boringlar, chunki u sizlardan xabar olishga juda intizordir›, dedi». (Tamim) aytdi: «U bizga bir kishini aytganda, uning shaytona boʻlishidan qoʻrqib qoldik. Shunda shoshilib (yoʻlga) tushdik va ibodatxonaga kirdik. Qarasak, unda biz hech qachon koʻrmagan, gavdasi eng ulkan va eng mahkam bogʻlangan, qoʻllari boʻyniga jamlangan bir inson bor edi». Soʻng u hadisni zikr qildi. Va (Dajjol) ulardan Baysan xurmolari haqida, Zugʻar buloqi haqida va ummiy paygʻambar haqida soʻradi. (Soʻng) u: «Albatta, men Masihman. Yaqinda menga chiqishga izn beriladi», dedi. Nabiy ﷺ: «Albatta, u Shom dengizida yoki Yaman dengizidadir. Yoʻq, balki u sharq tomonidandir», deb ikki marta aytdilar va qoʻllari bilan sharq tomonga ishora qildilar. (Fotima) aytdi: «Buni men Rasululloh ﷺdan yod oldim». Va u hadisni (toʻla) keltirdi.Фотима бинт Қайс (розияллоҳу анҳо) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг «Намоз жамоатга тўпланмоқда» деб нидо қилаётган мунодисини эшитдим. Шунда чиқиб, Расулуллоҳ ﷺ билан намоз ўқидим. Расулуллоҳ ﷺ намозни тугатгач, минбарга ўтирдилар ва кулиб туриб: «Ҳар бир инсон намоз ўқиган жойида турсин», дедилар. Сўнг: «Сизларни нима учун тўплаганимни биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллоҳ ва Унинг Расули яхшироқ билувчидир», дедилар. У зот: «Мен сизларни бирор қўрқинч ёки рағбат учун тўплаганим йўқ. Балки сизларни шунинг учун тўпладимки, Тамим Дорий насроний киши эди. У келиб, байғат берди ва Исломни қабул қилди. У менга, мен сизларга Дажжол ҳақида айтиб берган нарсага мувофиқ келадиган бир ҳадисни айтиб берди. У менга айтиб бердики, у Лахм ва Жузом (қабилаларидан) бўлган ўттиз киши билан денгизда кемага минди. Тўлқин уларни бир ой давомида денгизда ўйнатди. Қуёш ботаётган пайтда бир оролга етиб келдилар. Кемага энг яқин (қайиққа) ўтириб, оролга кирдилар. Шунда уларни жуни кўп, тукли бир жонивор қарши олди. Улар: ‹Ҳолингга вой, сен кимсан?› дедилар. У: ‹Мен Жассосаман. Анави ибодатхонадаги кишининг олдига боринглар, чунки у сизлардан хабар олишга жуда интизордир›, деди». (Тамим) айтди: «У бизга бир кишини айтганда, унинг шайтона бўлишидан қўрқиб қолдик. Шунда шошилиб (йўлга) тушдик ва ибодатхонага кирдик. Қарасак, унда биз ҳеч қачон кўрмаган, гавдаси энг улкан ва энг маҳкам боғланган, қўллари бўйнига жамланган бир инсон бор эди». Сўнг у ҳадисни зикр қилди. Ва (Дажжол) улардан Байсан хурмолари ҳақида, Зуғар булоқи ҳақида ва уммий пайғамбар ҳақида сўради. (Сўнг) у: «Албатта, мен Масиҳман. Яқинда менга чиқишга изн берилади», деди. Набий ﷺ: «Албатта, у Шом денгизида ёки Яман денгизидадир. Йўқ, балки у шарқ томонидандир», деб икки марта айтдилар ва қўллари билан шарқ томонга ишора қилдилар. (Фотима) айтди: «Буни мен Расулуллоҳ ﷺдан ёд олдим». Ва у ҳадисни (тўла) келтирди.