حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَشْعَثُ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ صَلَّى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي خَوْفٍ الظُّهْرَ فَصَفَّ بَعْضَهُمْ خَلْفَهُ وَبَعْضَهُمْ بِإِزَاءِ الْعَدُوِّ فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَانْطَلَقَ الَّذِينَ صَلَّوْا مَعَهُ فَوَقَفُوا مَوْقِفَ أَصْحَابِهِمْ ثُمَّ جَاءَ أُولَئِكَ فَصَلَّوْا خَلْفَهُ فَصَلَّى بِهِمْ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَكَانَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْبَعًا وَلأَصْحَابِهِ رَكْعَتَيْنِ رَكْعَتَيْنِ . وَبِذَلِكَ كَانَ يُفْتِي الْحَسَنُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ فِي الْمَغْرِبِ يَكُونُ لِلإِمَامِ سِتَّ رَكَعَاتٍ وَلِلْقَوْمِ ثَلاَثًا ثَلاَثًا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَكَذَلِكَ قَالَ سُلَيْمَانُ الْيَشْكُرِيُّ عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Abu Bakra (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Nabiy ﷺ xavf (payti)da peshin namozini oʻqidilar. Shunda baʼzilari u zotning orqalarida saf tortdi, baʼzilari esa dushmanga roʻbaroʻ (turdi). U zot ularga ikki rakaat oʻqitdilar, soʻng salom berdilar. Soʻng u zot bilan namoz oʻqiganlar ketib, sheriklarining oʻrnida turdilar. Soʻng anavilar kelib, u zotning orqalarida namoz oʻqidilar. U zot ularga ham ikki rakaat oʻqitdilar, soʻng salom berdilar. Shunday qilib, Rasululloh ﷺ ga toʻrt (rakaat), sheriklariga esa ikki-ikki rakaatdan boʻldi». Al-Hasan shu (hadis)ga binoan fatvo berar edi. Abu Dovud aytdi: Shar (namozi)da ham shunday boʻladi — imomga olti rakaat, qavmga esa uch-uchdan (rakaat) boʻladi. Abu Dovud aytdi: Shuningdek, buni Yahyo ibn Abu Kasir Abu Salamadan, u Jobir (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan shu kabi rivoyat qilgan. Shuningdek, Sulaymon al-Yashkuriy Jobir (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺ dan shunday degan.Абу Бакра (розияллоҳу анҳу) шундай деди: «Набий ﷺ хавф (пайти)да пешин намозини ўқидилар. Шунда баъзилари у зотнинг орқаларида саф тортди, баъзилари эса душманга рўбарў (турди). У зот уларга икки ракаат ўқитдилар, сўнг салом бердилар. Сўнг у зот билан намоз ўқиганлар кетиб, шерикларининг ўрнида турдилар. Сўнг анавилар келиб, у зотнинг орқаларида намоз ўқидилар. У зот уларга ҳам икки ракаат ўқитдилар, сўнг салом бердилар. Шундай қилиб, Расулуллоҳ ﷺ га тўрт (ракаат), шерикларига эса икки-икки ракаатдан бўлди». Ал-Ҳасан шу (ҳадис)га биноан фатво берар эди. Абу Довуд айтди: Шар (намози)да ҳам шундай бўлади — имомга олти ракаат, қавмга эса уч-учдан (ракаат) бўлади. Абу Довуд айтди: Шунингдек, буни Яҳё ибн Абу Касир Абу Саламадан, у Жобир (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан шу каби ривоят қилган. Шунингдек, Сулаймон ал-Яшкурий Жобир (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺ дан шундай деган.