حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَوْفٍ الطَّائِيُّ، حَدَّثَنَا الرَّبِيعُ بْنُ رَوْحِ بْنِ خُلَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَالِدٍ، - يَعْنِي الْوَهْبِيَّ - حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دَلْهَمٍ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِهَذَا الْحَدِيثِ فَقَالَ نَاسٌ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ يَا أَبَا ثَابِتٍ قَدْ نَزَلَتِ الْحُدُودُ لَوْ أَنَّكَ وَجَدْتَ مَعَ امْرَأَتِكَ رَجُلاً كَيْفَ كُنْتَ صَانِعًا قَالَ كُنْتُ ضَارِبَهُمَا بِالسَّيْفِ حَتَّى يَسْكُتَا أَفَأَنَا أَذْهَبُ فَأَجْمَعُ أَرْبَعَةَ شُهَدَاءَ فَإِلَى ذَلِكَ قَدْ قَضَى الْحَاجَةَ . فَانْطَلَقُوا فَاجْتَمَعُوا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَلَمْ تَرَ إِلَى أَبِي ثَابِتٍ قَالَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَفَى بِالسَّيْفِ شَاهِدًا " . ثُمَّ قَالَ " لاَ لاَ أَخَافُ أَنْ يَتَتَايَعَ فِيهَا السَّكْرَانُ وَالْغَيْرَانُ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى وَكِيعٌ أَوَّلَ هَذَا الْحَدِيثِ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ دَلْهَمٍ عَنِ الْحَسَنِ عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْمُحَبَّقِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَإِنَّمَا هَذَا إِسْنَادُ حَدِيثِ ابْنِ الْمُحَبَّقِ أَنَّ رَجُلاً وَقَعَ عَلَى جَارِيَةِ امْرَأَتِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْفَضْلُ بْنُ دَلْهَمٍ لَيْسَ بِالْحَافِظِ كَانَ قَصَّابًا بِوَاسِطَ .
Uboda ibn Somit (roziyallohu anhu)dan, u Paygʻambar ﷺdan shu hadisni rivoyat qiladi. (Unda shunday deyilgan:) Odamlar Saʼd ibn Ubodaga: «Ey Abu Sobit, hadlar nozil boʻldi. Agar xotining bilan birga bir erkakni topib qolsang, qanday yoʻl tutar eding?», deyishdi. U: «Men ikkovini ovozlari oʻchgunicha (oʻlgunicha) qilich bilan urardim. Endi men borib toʻrtta guvoh toʻplaymanmi? U (vaqt)gacha esa (zinochi) hojatini chiqarib boʻlgan boʻladi-ku», dedi. Bas, ular ketib, Rasululloh ﷺning huzurlarida jam boʻlishdi va: «Ey Rasululloh, Abu Sobitning aytganini koʻrmadingizmi? U mana shunday, mana shunday dedi», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Qilich guvoh boʻlishga yetarlidir», dedilar. Soʻng: «Yoʻq, yoʻq! Men bunda mast va rashkchi (odam) izidan borib ketishidan qoʻrqaman», dedilar. Abu Dovud aytdi: Vakiʼ bu hadisning boshini Fazl ibn Dalhamdan, u Hasandan, u Qabisa ibn Hurʼ, u Salama ibn Muhabbaqdan, u Paygʻambar ﷺdan rivoyat qilgan. Bu esa Ibn Muhabbaqning «bir kishi xotinining choʻrisiga yaqinlik qildi» degan hadisining isnodidir. Abu Dovud aytdi: Fazl ibn Dalham hofiz (kuchli rovi) emas edi; u Vositda qassob edi.Убода ибн Сомит (розияллоҳу анҳу)дан, у Пайғамбар ﷺдан шу ҳадисни ривоят қилади. (Унда шундай дейилган:) Одамлар Саъд ибн Убодага: «Эй Абу Собит, ҳадлар нозил бўлди. Агар хотининг билан бирга бир эркакни топиб қолсанг, қандай йўл тутар эдинг?», дейишди. У: «Мен икковини овозлари ўчгунича (ўлгунича) қилич билан урардим. Энди мен бориб тўртта гувоҳ тўплайманми? У (вақт)гача эса (зиночи) ҳожатини чиқариб бўлган бўлади-ку», деди. Бас, улар кетиб, Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида жам бўлишди ва: «Эй Расулуллоҳ, Абу Собитнинг айтганини кўрмадингизми? У мана шундай, мана шундай деди», дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Қилич гувоҳ бўлишга етарлидир», дедилар. Сўнг: «Йўқ, йўқ! Мен бунда маст ва рашкчи (одам) изидан бориб кетишидан қўрқаман», дедилар. Абу Довуд айтди: Вакиъ бу ҳадиснинг бошини Фазл ибн Далҳамдан, у Ҳасандан, у Қабиса ибн Ҳуръ, у Салама ибн Муҳаббақдан, у Пайғамбар ﷺдан ривоят қилган. Бу эса Ибн Муҳаббақнинг «бир киши хотинининг чўрисига яқинлик қилди» деган ҳадисининг иснодидир. Абу Довуд айтди: Фазл ибн Далҳам ҳофиз (кучли рови) эмас эди; у Воситда қассоб эди.