Abu Said (al-Xudriy) (roziyallohu anhu) aytadi: Nabiy ﷺ Moiz ibn Molikni toshboʻron qilishga buyurganlarida, biz uni Baqiʼga olib chiqdik. Allohga qasamki, biz uni bogʻlamadik ham, unga (chuqur) kavlamadik ham, balki u oʻzi biz uchun (tik) turdi. — Abu Komil (oʻz rivoyatida) aytadi: — Soʻng biz unga suyaklar, kesak va sopol parchalari bilan otdik. U yugurib qochdi, biz ham uning ortidan yugurdik, toki u Harraning bir chetiga yetib keldi. U bizning oldimizda (tik) turdi, biz unga Harraning katta toshlari bilan otdik, toki u jim boʻlguncha. — (Roviy) aytadi: — U zot unga magʻfirat soʻramadilar ham, uni soʻkmadilar ham.Абу Саид (ал-Худрий) (розияллоҳу анҳу) айтади: Набий ﷺ Моиз ибн Моликни тошбўрон қилишга буюрганларида, биз уни Бақиъга олиб чиқдик. Аллоҳга қасамки, биз уни боғламадик ҳам, унга (чуқур) кавламадик ҳам, балки у ўзи биз учун (тик) турди. — Абу Комил (ўз ривоятида) айтади: — Сўнг биз унга суяклар, кесак ва сопол парчалари билан отдик. У югуриб қочди, биз ҳам унинг ортидан югурдик, токи у Ҳарранинг бир четига етиб келди. У бизнинг олдимизда (тик) турди, биз унга Ҳарранинг катта тошлари билан отдик, токи у жим бўлгунча. — (Ровий) айтади: — У зот унга мағфират сўрамадилар ҳам, уни сўкмадилар ҳам.