حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ الزُّهْرِيُّ أَخْبَرَنَا عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ ذُؤَيْبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَاجْلِدُوهُ فَإِنْ عَادَ فَاجْلِدُوهُ فَإِنْ عَادَ فَاجْلِدُوهُ فَإِنْ عَادَ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ فَاقْتُلُوهُ " . فَأُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ شَرِبَ فَجَلَدَهُ ثُمَّ أُتِيَ بِهِ فَجَلَدَهُ ثُمَّ أُتِيَ بِهِ فَجَلَدَهُ ثُمَّ أُتِيَ بِهِ فَجَلَدَهُ وَرَفَعَ الْقَتْلَ فَكَانَتْ رُخْصَةً . قَالَ سُفْيَانُ حَدَّثَ الزُّهْرِيُّ بِهَذَا الْحَدِيثِ وَعِنْدَهُ مَنْصُورُ بْنُ الْمُعْتَمِرِ وَمُخَوَّلُ بْنُ رَاشِدٍ فَقَالَ لَهُمَا كُونَا وَافِدَىْ أَهْلِ الْعِرَاقِ بِهَذَا الْحَدِيثِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الشَّرِيدُ بْنُ سُوَيْدٍ وَشُرَحْبِيلُ بْنُ أَوْسٍ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَأَبُو غُطَيْفٍ الْكِنْدِيُّ وَأَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ .
Qabisa ibn Zuvayb (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim aroq ichsa, uni kaltaklanglar. Agar qaytarsa, uni kaltaklanglar. Agar (yana) qaytarsa, uni kaltaklanglar. Agar uchinchisida yoki toʻrtinchisida qaytarsa, uni oʻldiringlar» dedilar. Soʻng (u zotning) huzurlariga aroq ichgan bir kishi keltirildi, uni kaltakladilar. Soʻng yana keltirildi, uni kaltakladilar. Soʻng yana keltirildi, uni kaltakladilar. Soʻng yana keltirildi, uni kaltakladilar va oʻldirishni (hukmini) koʻtardilar. Shunday qilib bu (oʻldirmaslik) ruxsat boʻlib qoldi. Sufyon aytdi: Zuhriy bu hadisni rivoyat qilganda uning huzurida Mansur ibnul-Muʼtamir va Muxavval ibn Roshid bor edi. U ikkoviga: «Iroq ahlining bu hadis bilan elchilari boʻlinglar» dedi. Abu Dovud aytdi: Bu hadisni Sharid ibn Suvayd, Shurahbil ibn Avs, Abdulloh ibn Amr, Abdulloh ibn Umar, Abu Gʻutayf al-Kindiy va Abu Salama ibn Abdurrahmon Abu Hurayradan rivoyat qilganlar.Қабиса ибн Зувайб (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким ароқ ичса, уни калтакланглар. Агар қайтарса, уни калтакланглар. Агар (яна) қайтарса, уни калтакланглар. Агар учинчисида ёки тўртинчисида қайтарса, уни ўлдиринглар» дедилар. Сўнг (у зотнинг) ҳузурларига ароқ ичган бир киши келтирилди, уни калтакладилар. Сўнг яна келтирилди, уни калтакладилар. Сўнг яна келтирилди, уни калтакладилар. Сўнг яна келтирилди, уни калтакладилар ва ўлдиришни (ҳукмини) кўтардилар. Шундай қилиб бу (ўлдирмаслик) рухсат бўлиб қолди. Суфён айтди: Зуҳрий бу ҳадисни ривоят қилганда унинг ҳузурида Мансур ибнул-Муътамир ва Мухаввал ибн Рошид бор эди. У икковига: «Ироқ аҳлининг бу ҳадис билан элчилари бўлинглар» деди. Абу Довуд айтди: Бу ҳадисни Шарид ибн Сувайд, Шураҳбил ибн Авс, Абдуллоҳ ибн Амр, Абдуллоҳ ибн Умар, Абу Ғутайф ал-Киндий ва Абу Салама ибн Абдурраҳмон Абу Ҳурайрадан ривоят қилганлар.