حَدَّثَنَا عَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ امْرَأَةً، حَذَفَتِ امْرَأَةً فَأَسْقَطَتْ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ فِي وَلَدِهَا خَمْسَمِائَةِ شَاةٍ وَنَهَى يَوْمَئِذٍ عَنِ الْحَذْفِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ كَذَا الْحَدِيثُ خَمْسَمِائَةِ شَاةٍ . وَالصَّوَابُ مِائَةُ شَاةٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَكَذَا قَالَ عَبَّاسٌ وَهُوَ وَهَمٌ .
Abbos ibn Abdulazim bizga Ubaydulloh ibn Muso orqali, u Yusuf ibn Suhayb orqali, u Abdulloh ibn Burayda orqali, u otasidan rivoyat qiladi: Bir ayol boshqa bir ayolga (tosh otib) urgan edi, u (homiladagi bolasini) tushirib yubordi. Bu ish Rasululloh ﷺ ga koʻtarib kelindi. Shunda u zot uning boladasiga besh yuz qoʻy (toʻlanishiga) hukm qildilar va oʻsha kuni tosh otishdan qaytardilar. Abu Dovud aytdi: Bu hadis shu tarzda «besh yuz qoʻy» (deb keladi). Toʻgʻrisi esa «yuz qoʻy»dir. Abu Dovud aytdi: Abbos shunday aytdi, bu esa xato (vahm)dir.Аббос ибн Абдулазим бизга Убайдуллоҳ ибн Мусо орқали, у Юсуф ибн Суҳайб орқали, у Абдуллоҳ ибн Бурайда орқали, у отасидан ривоят қилади: Бир аёл бошқа бир аёлга (тош отиб) урган эди, у (ҳомиладаги боласини) тушириб юборди. Бу иш Расулуллоҳ ﷺ га кўтариб келинди. Шунда у зот унинг боладасига беш юз қўй (тўланишига) ҳукм қилдилар ва ўша куни тош отишдан қайтардилар. Абу Довуд айтди: Бу ҳадис шу тарзда «беш юз қўй» (деб келади). Тўғриси эса «юз қўй»дир. Абу Довуд айтди: Аббос шундай айтди, бу эса хато (ваҳм)дир.