حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، قَالَ سَمِعْتُ أَيُّوبَ، يَقُولُ كَذَبَ عَلَى الْحَسَنِ ضَرْبَانِ مِنَ النَّاسِ قَوْمٌ الْقَدَرُ رَأْيُهُمْ وَهُمْ يُرِيدُونَ أَنْ يُنَفِّقُوا بِذَلِكَ رَأْيَهُمْ وَقَوْمٌ لَهُ فِي قُلُوبِهِمْ شَنَآنٌ وَبُغْضٌ يَقُولُونَ أَلَيْسَ مِنْ قَوْلِهِ كَذَا أَلَيْسَ مِنْ قَوْلِهِ كَذَا
Sulaymon ibn Harb bizga, Hammod (rivoyat qilib) aytdi: Men Ayyubni shunday deyayotganini eshitdim: «Hasanga ikki toʻda odam yolgʻon (soʻz) toʻnkadi: bir qavm — qadar (ni inkor etish) ularning fikri (mazhabi) boʻlib, ular shu bilan oʻz fikrlarini rivojlantirmoqchi (targʻib qilmoqchi) boʻladilar; yana bir qavm — qalblarida unga (Hasanga) nisbatan adovat va nafrat boʻlib, ular: ‹Falon (soʻz) uning gapidan emasmi? Falon (soʻz) uning gapidan emasmi?› deydilar.»Сулаймон ибн Ҳарб бизга, Ҳаммод (ривоят қилиб) айтди: Мен Айюбни шундай деяётганини эшитдим: «Ҳасанга икки тўда одам ёлғон (сўз) тўнкади: бир қавм — қадар (ни инкор этиш) уларнинг фикри (мазҳаби) бўлиб, улар шу билан ўз фикрларини ривожлантирмоқчи (тарғиб қилмоқчи) бўладилар; яна бир қавм — қалбларида унга (Ҳасанга) нисбатан адоват ва нафрат бўлиб, улар: ‹Фалон (сўз) унинг гапидан эмасми? Фалон (сўз) унинг гапидан эмасми?› дейдилар.»