حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ، عَنْ نُعَيْمِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ : إِنْ كَانَ ذَلِكَ الْمُخْدَجَ لَمَعَنَا يَوْمَئِذٍ فِي الْمَسْجِدِ نُجَالِسُهُ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَكَانَ فَقِيرًا وَرَأَيْتُهُ مَعَ الْمَسَاكِينِ يَشْهَدُ طَعَامَ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ مَعَ النَّاسِ وَقَدْ كَسَوْتُهُ بُرْنُسًا لِي . قَالَ أَبُو مَرْيَمَ : وَكَانَ الْمُخْدَجُ يُسَمَّى نَافِعًا ذَا الثُّدَيَّةِ، وَكَانَ فِي يَدِهِ مِثْلُ ثَدْىِ الْمَرْأَةِ عَلَى رَأْسِهِ حَلَمَةٌ مِثْلُ حَلَمَةِ الثَّدْىِ عَلَيْهِ شُعَيْرَاتٌ مِثْلُ سِبَالَةِ السِّنَّوْرِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : وَهُوَ عِنْدَ النَّاسِ اسْمُهُ حَرْقُوسُ .
Abu Maryam (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: «Oʻsha qoʻli nuqsonli kishi oʻsha kuni biz bilan masjidda birga edi. Biz u bilan kechasiyu kunduzi suhbatlashar edik. U faqir kishi edi. Men uni miskinlar bilan birga, odamlar qatorida Ali (roziyallohu anhu)ning taomiga hozir boʻlganini koʻrganman. Men unga oʻzimning bir burnusimni (boshli choponimni) kiydirgan edim». Abu Maryam aytdi: «Oʻsha qoʻli nuqsonli kishi Nofiʼ Zus-Sudayya deb atalar edi. Uning qoʻlida ayol koʻkragiga oʻxshash bir narsa boʻlib, uning uchida emchakka oʻxshash bir doʻmboq bor, unda mushuk moʻylovidek mayda tuklar bor edi». Abu Dovud aytadi: U odamlar orasida Harqus nomi bilan tanilgan.Абу Марям (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: «Ўша қўли нуқсонли киши ўша куни биз билан масжидда бирга эди. Биз у билан кечасию кундузи суҳбатлашар эдик. У фақир киши эди. Мен уни мискинлар билан бирга, одамлар қаторида Али (розияллоҳу анҳу)нинг таомига ҳозир бўлганини кўрганман. Мен унга ўзимнинг бир бурнусимни (бошли чопонимни) кийдирган эдим». Абу Марям айтди: «Ўша қўли нуқсонли киши Нофиъ Зус-Судайя деб аталар эди. Унинг қўлида аёл кўкрагига ўхшаш бир нарса бўлиб, унинг учида эмчакка ўхшаш бир дўмбоқ бор, унда мушук мўйловидек майда туклар бор эди». Абу Довуд айтади: У одамлар орасида Ҳарқус номи билан танилган.