وَحَدَّثَنِي عَنْ مَالِكٍ، أَنَّهُ بَلَغَهُ أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُحَمَّدٍ، وَعُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، وَأَبَا، بَكْرِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ كَانُوا يَتَنَفَّلُونَ فِي السَّفَرِ . قَالَ يَحْيَى وَسُئِلَ مَالِكٌ عَنِ النَّافِلَةِ فِي السَّفَرِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ بِذَلِكَ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَقَدْ بَلَغَنِي أَنَّ بَعْضَ أَهْلِ الْعِلْمِ كَانَ يَفْعَلُ ذَلِكَ .
Molikka yetib kelishicha, Qosim ibn Muhammad, Urva ibn az-Zubayr va Abu Bakr ibn Abdurrahmon (rahimahumulloh) safarda nafl (namoz) oʻqir edilar. Yahyo aytdi: Molikdan safardagi nafl namozi haqida soʻralganda, u: «Bunda — kechasi ham, kunduzi ham — hech qanday ziyon yoʻq. Menga baʼzi ilm ahllari shunday qilgani haqida xabar yetgan», dedi.Моликка етиб келишича, Қосим ибн Муҳаммад, Урва ибн аз-Зубайр ва Абу Бакр ибн Абдурраҳмон (раҳимаҳумуллоҳ) сафарда нафл (намоз) ўқир эдилар. Яҳё айтди: Моликдан сафардаги нафл намози ҳақида сўралганда, у: «Бунда — кечаси ҳам, кундузи ҳам — ҳеч қандай зиён йўқ. Менга баъзи илм аҳллари шундай қилгани ҳақида хабар етган», деди.