حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها أَنَّهَا قَالَتْ مَا خُيِّرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي أَمْرَيْنِ إِلاَّ اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا مَا لَمْ يَكُنْ إِثْمًا فَإِنْ كَانَ إِثْمًا كَانَ أَبْعَدَ النَّاسِ مِنْهُ وَمَا انْتَقَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِنَفْسِهِ إِلاَّ أَنْ تُنْتَهَكَ حُرْمَةُ اللَّهِ تَعَالَى فَيَنْتَقِمَ لِلَّهِ بِهَا .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, u aytdi: Rasululloh ﷺ ikki ish orasida ixtiyor berilganlarida, agar (biri) gunoh boʻlmasa, doimo ularning osonrogʻini tanlardilar. Agar gunoh boʻlsa, kishilarning undan eng yiroqrogʻi u zot edilar. Rasululloh ﷺ Alloh taoloning hurmati buzilib, u uchun qasos olgan holatdan boshqa hech qachon oʻzlari uchun qasos olmaganlar.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, у айтди: Расулуллоҳ ﷺ икки иш орасида ихтиёр берилганларида, агар (бири) гуноҳ бўлмаса, доимо уларнинг осонроғини танлардилар. Агар гуноҳ бўлса, кишиларнинг ундан энг йироқроғи у зот эдилар. Расулуллоҳ ﷺ Аллоҳ таолонинг ҳурмати бузилиб, у учун қасос олган ҳолатдан бошқа ҳеч қачон ўзлари учун қасос олмаганлар.