حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُعَاذِ بْنِ خُلَيْفٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ أَبِي الطُّفَيْلِ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . قُلْتُ كَيْفَ رَأَيْتَهُ قَالَ كَانَ أَبْيَضَ مَلِيحًا إِذَا مَشَى كَأَنَّمَا يَهْوِي فِي صَبُوبٍ .
Abu Tufayldan rivoyat qilinadiki, u: «Rasululloh ﷺni koʻrganman», dedi. (Said al-Jurayriy aytadi:) «U zotni qanday koʻrdingiz?» dedim. U: «U zot oppoq, koʻrkam edilar; yurganlarida, goʻyo pastlikka qarab tushib borayotgandek koʻrinardilar», dedi.Абу Туфайлдан ривоят қилинадики, у: «Расулуллоҳ ﷺни кўрганман», деди. (Саид ал-Журайрий айтади:) «У зотни қандай кўрдингиз?» дедим. У: «У зот оппоқ, кўркам эдилар; юрганларида, гўё пастликка қараб тушиб бораётгандек кўринардилар», деди.