حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، الْمَعْنَى وَاحِدٌ، قَالا: أَخْبَرَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ، قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا الطُّفَيْلِ، يَقُولُ: رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَمَا بَقِيَ عَلَى وَجْهِ الأَرْضِ أَحَدٌ رَآهُ غَيْرِي، قُلْتُ: صِفْهُ لِي، قَالَ: كَانَ أَبْيَضَ، مَلِيحًا، مُقَصَّدًا.
Abu Tufayl (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Nabiy ﷺ ni koʻrganman, yer yuzida u zotni mendan boshqa koʻrgan hech kim qolmagan. Unga: «U zotni menga tasvirlab bering», deyildi. U: «U zot oq yuzli, koʻrkam va oʻrta boʻyli edilar», dedi.Абу Туфайл (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Набий ﷺ ни кўрганман, ер юзида у зотни мендан бошқа кўрган ҳеч ким қолмаган. Унга: «У зотни менга тасвирлаб беринг», дейилди. У: «У зот оқ юзли, кўркам ва ўрта бўйли эдилар», деди.