حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، وَوُهَيْبٌ، نَحْوَهُ عَنْ سُهَيْلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَائِشٍ، - وَقَالَ حَمَّادٌ عَنْ أَبِي عَيَّاشٍ، - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ إِذَا أَصْبَحَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَلَهُ الْحَمْدُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ كَانَ لَهُ عِدْلُ رَقَبَةٍ مِنْ وَلَدِ إِسْمَاعِيلَ وَكُتِبَ لَهُ عَشْرُ حَسَنَاتٍ وَحُطَّ عَنْهُ عَشْرُ سَيِّئَاتٍ وَرُفِعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجَاتٍ وَكَانَ فِي حِرْزٍ مِنَ الشَّيْطَانِ حَتَّى يُمْسِيَ وَإِنْ قَالَهَا إِذَا أَمْسَى كَانَ لَهُ مِثْلُ ذَلِكَ حَتَّى يُصْبِحَ " . قَالَ فِي حَدِيثِ حَمَّادٍ فَرَأَى رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِيمَا يَرَى النَّائِمُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبَا عَيَّاشٍ يُحَدِّثُ عَنْكَ بِكَذَا وَكَذَا قَالَ " صَدَقَ أَبُو عَيَّاشٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ إِسْمَاعِيلُ بْنُ جَعْفَرٍ وَمُوسَى الزَّمْعِيُّ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ سُهَيْلٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عَائِشٍ .
Abu Ayyosh (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Allohning Rasuli ﷺ: «Kim tongga yetganida: ‹Yagona va sherigi yoʻq Allohdan boʻlak iloh yoʻq, mulk Unga xos va hamd Unga xosdir, U har bir narsaga qodirdir›, desa, unga Ismoil avlodidan bir qulni ozod qilgancha (savob) boʻladi, unga oʻnta yaxshilik yoziladi, undan oʻnta yomonlik oʻchiriladi, u oʻn daraja koʻtariladi va kechgacha shaytondan saqlangan boʻladi. Agar uni kechga yetganida aytsa, tonggacha unga shuningdek (savob) boʻladi», dedilar. Hammodning hadisida shunday kelgan: Bir kishi tushida Allohning Rasuli ﷺ ni koʻrib: «Ey Allohning Rasuli, Abu Ayyosh Sizdan ana shunday-ana shunday deb soʻzlamoqda», dedi. U zot: «Abu Ayyosh rost aytibdi», dedilar. Abu Dovud aytdi: Buni Ismoil ibn Jaʼfar, Muso az-Zamʼiy va Abdulloh ibn Jaʼfar, Suhayldan, u otasidan, u Ibn Oishdan rivoyat qildilar.Абу Айёш (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Аллоҳнинг Расули ﷺ: «Ким тонгга етганида: ‹Ягона ва шериги йўқ Аллоҳдан бўлак илоҳ йўқ, мулк Унга хос ва ҳамд Унга хосдир, У ҳар бир нарсага қодирдир›, деса, унга Исмоил авлодидан бир қулни озод қилганча (савоб) бўлади, унга ўнта яхшилик ёзилади, ундан ўнта ёмонлик ўчирилади, у ўн даража кўтарилади ва кечгача шайтондан сақланган бўлади. Агар уни кечга етганида айтса, тонггача унга шунингдек (савоб) бўлади», дедилар. Ҳаммоднинг ҳадисида шундай келган: Бир киши тушида Аллоҳнинг Расули ﷺ ни кўриб: «Эй Аллоҳнинг Расули, Абу Айёш Сиздан ана шундай-ана шундай деб сўзламоқда», деди. У зот: «Абу Айёш рост айтибди», дедилар. Абу Довуд айтди: Буни Исмоил ибн Жаъфар, Мусо аз-Замъий ва Абдуллоҳ ибн Жаъфар, Суҳайлдан, у отасидан, у Ибн Оишдан ривоят қилдилар.