Ibn Muoz bizga aytib berib, bizga otam aytib berib, bizga al-Masʼudiy aytib berib, bizga al-Qosim aytib berdi. U dedi: Abu Zarr (roziyallohu anhu) shularni aytar edi: «Kim tongga yetganda: ‹Allohumma ma halaftu min halifin, av qultu min qavlin, av nazartu min nazrin, fa-mashiʼatuka bayna yaday zalika kullihi. Ma shiʼta kana va ma lam tashaʼ lam yakun. Allohummagʻfir li va tajavaz li anhu. Allohumma fa-man sollayta alayhi fa-alayhi solati, va man laʼanta fa-alayhi laʼnati (Ey Alloh! Men qaysi qasamni ichgan, qaysi soʻzni aytgan yoki qaysi nazrni qilgan boʻlsam, Sening irodang bularning barchasidan ustundir. Sen istagan narsa boʻladi, istamagan narsa boʻlmaydi. Ey Alloh! Meni magʻfirat qil va undan kechib yubor. Ey Alloh! Sen kimga salovot yoʻllasang, mening salovotim ham unga boʻlsin, kimni laʼnatlasang, mening laʼnatim ham unga boʻlsin)›, desa — u kishi shu kunida buning istisnosini aytgan boʻladi». Yoki «Oʻsha kunida», dedi.Ибн Муоз бизга айтиб бериб, бизга отам айтиб бериб, бизга ал-Масъудий айтиб бериб, бизга ал-Қосим айтиб берди. У деди: Абу Зарр (розияллоҳу анҳу) шуларни айтар эди: «Ким тонгга етганда: ‹Аллоҳумма ма ҳалафту мин ҳалифин, ав қулту мин қавлин, ав назарту мин назрин, фа-машиъатука байна ядай залика куллиҳи. Ма шиъта кана ва ма лам ташаъ лам якун. Аллоҳуммағфир ли ва тажаваз ли анҳу. Аллоҳумма фа-ман соллайта алайҳи фа-алайҳи солати, ва ман лаъанта фа-алайҳи лаънати (Эй Аллоҳ! Мен қайси қасамни ичган, қайси сўзни айтган ёки қайси назрни қилган бўлсам, Сенинг ироданг буларнинг барчасидан устундир. Сен истаган нарса бўлади, истамаган нарса бўлмайди. Эй Аллоҳ! Мени мағфират қил ва ундан кечиб юбор. Эй Аллоҳ! Сен кимга саловот йўлласанг, менинг саловотим ҳам унга бўлсин, кимни лаънатласанг, менинг лаънатим ҳам унга бўлсин)›, деса — у киши шу кунида бунинг истисносини айтган бўлади». Ёки «Ўша кунида», деди.