حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ رِبْعِيِّ بْنِ حِرَاشٍ، قَالَ حُدِّثْتُ أَنَّ رَجُلاً مِنْ بَنِي عَامِرٍ اسْتَأْذَنَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مَنْصُورٍ عَنْ رِبْعِيٍّ وَلَمْ يَقُلْ عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَامِرٍ .
Ribʼiy ibn Hirosh (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi, u dedi: Menga Banu Omirdan bir kishi Nabiy ﷺdan (kirishga) izn soʻragani haqida — shu maʼnoda — hadis aytildi. Abu Dovud dedi: Xuddi shunday bizga Musaddad ham, Abu Avona Mansurdan, u Ribʼiydan rivoyat qildi, lekin u: «Banu Omirdan bir kishidan», demadi.Рибъий ибн Ҳирош (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади, у деди: Менга Бану Омирдан бир киши Набий ﷺдан (киришга) изн сўрагани ҳақида — шу маънода — ҳадис айтилди. Абу Довуд деди: Худди шундай бизга Мусаддад ҳам, Абу Авона Мансурдан, у Рибъийдан ривоят қилди, лекин у: «Бану Омирдан бир кишидан», демади.