حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ شَبِيبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ قَتَادَةَ، أَوْ غَيْرِهِ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ، قَالَ كُنَّا نَقُولُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَنْعَمَ اللَّهُ بِكَ عَيْنًا وَأَنْعِمْ صَبَاحًا فَلَمَّا كَانَ الإِسْلاَمُ نُهِينَا عَنْ ذَلِكَ . قَالَ عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ مَعْمَرٌ يُكْرَهُ أَنْ يَقُولَ الرَّجُلُ أَنْعَمَ اللَّهُ بِكَ عَيْنًا وَلاَ بَأْسَ أَنْ يَقُولَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَيْنَكَ .
Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Biz johiliyat davrida «Anʼamallohu bika aynan (Alloh koʻzingni xursand qilsin)» va «Anʼim sabohan (xayrli tong)» der edik. Islom kelganida esa bizni bundan qaytarishdi. Abdurrazzoq aytdi: Maʼmar dedi: Kishining «Anʼamallohu bika aynan» deyishi makruhdir, ammo «Anʼamallohu aynaka (Alloh koʻzingni xursand qilsin)» deyishida zarar yoʻq.Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Биз жоҳилият даврида «Анъамаллоҳу бика айнан (Аллоҳ кўзингни хурсанд қилсин)» ва «Анъим сабоҳан (хайрли тонг)» дер эдик. Ислом келганида эса бизни бундан қайтаришди. Абдурраззоқ айтди: Маъмар деди: Кишининг «Анъамаллоҳу бика айнан» дейиши макруҳдир, аммо «Анъамаллоҳу айнака (Аллоҳ кўзингни хурсанд қилсин)» дейишида зарар йўқ.