حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُفْيَانَ الأُبُلِّيُّ، حَدَّثَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ أَبُو حَبِيبٍ، حَدَّثَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَالِكٍ، عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ، قَالَ حَدَّثَنِي رَجُلٌ، كَانَتْ لَهُ صُحْبَةٌ يُرَوْنَ أَنَّهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرٍو قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " ائْتِنِي غَدًا أَحْبُوكَ وَأُثِيبُكَ وَأُعْطِيكَ " . حَتَّى ظَنَنْتُ أَنَّهُ يُعْطِينِي عَطِيَّةً قَالَ " إِذَا زَالَ النَّهَارُ فَقُمْ فَصَلِّ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ " . فَذَكَرَ نَحْوَهُ قَالَ " تَرْفَعُ رَأْسَكَ - يَعْنِي مِنَ السَّجْدَةِ الثَّانِيَةِ - فَاسْتَوِ جَالِسًا وَلاَ تَقُمْ حَتَّى تُسَبِّحَ عَشْرًا وَتَحْمَدَ عَشْرًا وَتُكَبِّرَ عَشْرًا وَتُهَلِّلَ عَشْرًا ثُمَّ تَصْنَعُ ذَلِكَ فِي الأَرْبَعِ رَكَعَاتٍ " . قَالَ " فَإِنَّكَ لَوْ كُنْتَ أَعْظَمَ أَهْلِ الأَرْضِ ذَنْبًا غُفِرَ لَكَ بِذَلِكَ " . قُلْتُ فَإِنْ لَمْ أَسْتَطِعْ أَنْ أُصَلِّيَهَا تِلْكَ السَّاعَةَ قَالَ " صَلِّهَا مِنَ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ حَبَّانُ بْنُ هِلاَلٍ خَالُ هِلاَلٍ الرَّائِيِّ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ رَوَاهُ الْمُسْتَمِرُّ بْنُ الرَّيَّانِ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو مَوْقُوفًا وَرَوَاهُ رَوْحُ بْنُ الْمُسَيَّبِ وَجَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَالِكٍ النُّكْرِيِّ عَنْ أَبِي الْجَوْزَاءِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَوْلُهُ وَقَالَ فِي حَدِيثِ رَوْحٍ فَقَالَ حَدِيثُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Abul-Javzodan rivoyat qilinadi: «Sahobiylik sharafiga muyassar boʻlgan bir kishi — uni Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) deb oʻylashadi — menga shuni soʻzlab berdi: Paygʻambar ﷺ menga: ‹Erta menga kel, senga ato etaman, senga mukofot beraman, senga inʼom qilaman›, dedilar. Hatto men u zot menga biror nasiba beradilar deb oʻyladim. U zot: ‹Kunduz ogʻib, quyosh ogʻgach, tur-da, toʻrt rakat namoz oʻqi›, dedilar.» Soʻng u (rovi yuqoridagiga) oʻxshash hadisni zikr qildi. (Bu rivoyatda) u zot shunday dedilar: «(Avval) boshingni — yaʼni ikkinchi sajdadan — koʻtarasan, soʻng rost oʻtirasan va oʻn marta tasbeh aytmaguningcha, oʻn marta hamd aytmaguningcha, oʻn marta takbir aytmaguningcha, oʻn marta tahlil aytmaguningcha (‹la ilaha illalloh›) turmaysan. Soʻng buni toʻrt rakatda qilasan.» (Yana) dedilar: «Agar sen yer yuzidagi eng katta gunohkor boʻlsang ham, shu (namoz) sababli senga (gunohing) kechiriladi.» Men: «Agar uni oʻsha vaqtda oʻqishga qodir boʻlmasam (qanday qilay)?» dedim. U zot: «Uni kechasi yoki kunduzi (xohlagan vaqtingda) oʻqigin», dedilar. Abu Dovud dedi: Habbon ibn Hilol — Hilol ar-Roiyning togʻasidir. Abu Dovud dedi: Buni al-Mustamir ibn ar-Rayyon Abul-Javzodan, u Abdulloh ibn Amrdan mavquf (sahobiyning oʻz soʻzi) tarzida rivoyat qilgan. Yana buni Ravh ibn al-Musayyab va Jafar ibn Sulaymon Amr ibn Molik an-Nukriydan, u Abul-Javzodan, u Ibn Abbosning oʻz soʻzi tarzida rivoyat qilgan. Ravhning hadisida esa: «Bu Paygʻambar ﷺning hadisidir», deyilgan.Абул-Жавзодан ривоят қилинади: «Саҳобийлик шарафига муяссар бўлган бир киши — уни Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) деб ўйлашади — менга шуни сўзлаб берди: Пайғамбар ﷺ менга: ‹Эрта менга кел, сенга ато этаман, сенга мукофот бераман, сенга инъом қиламан›, дедилар. Ҳатто мен у зот менга бирор насиба берадилар деб ўйладим. У зот: ‹Кундуз оғиб, қуёш оғгач, тур-да, тўрт ракат намоз ўқи›, дедилар.» Сўнг у (рови юқоридагига) ўхшаш ҳадисни зикр қилди. (Бу ривоятда) у зот шундай дедилар: «(Аввал) бошингни — яъни иккинчи саждадан — кўтарасан, сўнг рост ўтирасан ва ўн марта тасбеҳ айтмагунингча, ўн марта ҳамд айтмагунингча, ўн марта такбир айтмагунингча, ўн марта таҳлил айтмагунингча (‹ла илаҳа иллаллоҳ›) турмайсан. Сўнг буни тўрт ракатда қиласан.» (Яна) дедилар: «Агар сен ер юзидаги энг катта гуноҳкор бўлсанг ҳам, шу (намоз) сабабли сенга (гуноҳинг) кечирилади.» Мен: «Агар уни ўша вақтда ўқишга қодир бўлмасам (қандай қилай)?» дедим. У зот: «Уни кечаси ёки кундузи (хоҳлаган вақтингда) ўқигин», дедилар. Абу Довуд деди: Ҳаббон ибн Ҳилол — Ҳилол ар-Роийнинг тоғасидир. Абу Довуд деди: Буни ал-Мустамир ибн ар-Райён Абул-Жавзодан, у Абдуллоҳ ибн Амрдан мавқуф (саҳобийнинг ўз сўзи) тарзида ривоят қилган. Яна буни Равҳ ибн ал-Мусайяб ва Жафар ибн Сулаймон Амр ибн Молик ан-Нукрийдан, у Абул-Жавзодан, у Ибн Аббоснинг ўз сўзи тарзида ривоят қилган. Равҳнинг ҳадисида эса: «Бу Пайғамбар ﷺнинг ҳадисидир», дейилган.