حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، أَخْبَرَنَا أَبِي، أَخْبَرَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ عَطَاءٍ، مَوْلَى عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ زِيَادًا، أَوْ بَعْضَ الأُمَرَاءِ بَعَثَ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ عَلَى الصَّدَقَةِ فَلَمَّا رَجَعَ قَالَ لِعِمْرَانَ أَيْنَ الْمَالُ قَالَ وَلِلْمَالِ أَرْسَلْتَنِي أَخَذْنَاهَا مِنْ حَيْثُ كُنَّا نَأْخُذُهَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَوَضَعْنَاهَا حَيْثُ كُنَّا نَضَعُهَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Ibrohim ibn Ato — Imron ibn Husaynning mavlosi — oʻz otasidan rivoyat qilishicha, Ziyod yoki amirlardan biri Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu)ni sadaqa (zakot) yigʻishga yubordi. U qaytib kelganida, Imronga: «Mol-mulk qani?» dedi. (Imron) dedi: «Meni mol uchun yuborganmiding?! Biz uni Rasululloh ﷺ davrlarida olib turgan joyimizdan oldik va Rasululloh ﷺ davrlarida qoʻyib turgan joyimizga qoʻydik».Иброҳим ибн Ато — Имрон ибн Ҳусайннинг мавлоси — ўз отасидан ривоят қилишича, Зиёд ёки амирлардан бири Имрон ибн Ҳусайн (розияллоҳу анҳу)ни садақа (закот) йиғишга юборди. У қайтиб келганида, Имронга: «Мол-мулк қани?» деди. (Имрон) деди: «Мени мол учун юборганмидинг?! Биз уни Расулуллоҳ ﷺ даврларида олиб турган жойимиздан олдик ва Расулуллоҳ ﷺ даврларида қўйиб турган жойимизга қўйдик».