Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Ushbu oyat: {Oltin va kumushni xazina qilib (zakotini bermay) yigʻadiganlar...} (Tavba 34) nozil boʻlganida, bu musulmonlarga ogʻir botdi. Shunda Umar (roziyallohu anhu): «Men sizlarning gʻamingizni tarqataman», dedi-da, (Rasulullohning oldilariga) borib: «Ey Allohning Paygʻambari, bu oyat ashoblaringizga ogʻir botdi», dedi. Rasululloh ﷺ: «Albatta, Alloh zakotni mollaringizdan qolganini pok qilish uchungina farz qildi. Meroslarni esa, sizlardan keyin qoladiganlarga boʻlishi uchungina farz qildi», dedilar. Shunda Umar takbir aytdi. Soʻng u zot unga: «Kishi xazina qiladigan eng yaxshi narsa haqida senga xabar bermayinmi? (U) solih ayoldir: (eri) unga qaraganda uni xursand qiladi, unga buyursa itoat etadi, undan gʻoyib boʻlsa (oʻzini va molini) saqlaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Ушбу оят: {Олтин ва кумушни хазина қилиб (закотини бермай) йиғадиганлар...} (Тавба 34) нозил бўлганида, бу мусулмонларга оғир ботди. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу): «Мен сизларнинг ғамингизни тарқатаман», деди-да, (Расулуллоҳнинг олдиларига) бориб: «Эй Аллоҳнинг Пайғамбари, бу оят ашобларингизга оғир ботди», деди. Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, Аллоҳ закотни молларингиздан қолганини пок қилиш учунгина фарз қилди. Меросларни эса, сизлардан кейин қоладиганларга бўлиши учунгина фарз қилди», дедилар. Шунда Умар такбир айтди. Сўнг у зот унга: «Киши хазина қиладиган энг яхши нарса ҳақида сенга хабар бермайинми? (У) солиҳ аёлдир: (эри) унга қараганда уни хурсанд қилади, унга буюрса итоат этади, ундан ғойиб бўлса (ўзини ва молини) сақлайди», дедилар.