حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - عَنْ زَائِدَةَ بْنِ قُدَامَةَ، عَنْ صَدَقَةَ، حَدَّثَنَا جُمَيْعُ بْنُ عُمَيْرٍ، - أَحَدُ بَنِي تَيْمِ اللَّهِ بْنِ ثَعْلَبَةَ - قَالَ دَخَلْتُ مَعَ أُمِّي وَخَالَتِي عَلَى عَائِشَةَ فَسَأَلَتْهَا إِحْدَاهُمَا كَيْفَ كُنْتُمْ تَصْنَعُونَ عِنْدَ الْغُسْلِ فَقَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَتَوَضَّأُ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ يُفِيضُ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ وَنَحْنُ نُفِيضُ عَلَى رُءُوسِنَا خَمْسًا مِنْ أَجْلِ الضَّفْرِ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi — Jumayʼ ibn Umayr (Banu Taymulloh ibn Saʼlabadan biri) aytadi: Men onam va xolam bilan Oishaning oldiga kirdim; ulardan biri undan: «Gʻusl (qilish) paytida qanday qilar edingiz?» — deb soʻradi. Oisha: «Rasululloh ﷺ namozga (oladigan) tahoratlari(dek) tahorat olar, soʻng boshlariga uch marta (suv) quyar edilar; biz esa, oʻrim (sochlarimiz) sababli, boshlarimizga besh marta (suv) quyamiz», — dedi.