حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، - يَعْنِي ابْنَ جَعْفَرٍ - أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سَلَمَةَ، عَنْ ذَرٍّ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمَّارٍ، بِهَذِهِ الْقِصَّةِ فَقَالَ " إِنَّمَا كَانَ يَكْفِيكَ " . وَضَرَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهِ إِلَى الأَرْضِ ثُمَّ نَفَخَ فِيهَا وَمَسَحَ بِهَا وَجْهَهُ وَكَفَّيْهِ شَكَّ سَلَمَةُ وَقَالَ لاَ أَدْرِي فِيهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ . يَعْنِي أَوْ إِلَى الْكَفَّيْنِ .
Muhammad ibn Bashshor bizga aytib berdi: Muhammad — yaʼni ibn Jaʼfar bizga aytib berdi: Shuʼba bizga xabar berdi: U Salamadan, u Zardan, u Ibn Abdurrahmon ibn Abzodan, u otasidan, u Ammor (roziyallohu anhu)dan — shu voqeani (rivoyat qildi). Shunda (Nabiy ﷺ): «Senga faqat mana shu kifoya edi», dedilar — va Nabiy ﷺ qoʻllari bilan yerga urdilar, soʻng unga puflab, u bilan yuzlarini va ikki kaftlarini mash qildilar. Salama shubha qilib dedi: «Bilmadim, unda tirsaklarga qadarmi yoki kaftlarga qadarmi (deb aytdimi)».