حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ كَانَ يَوْمُ عَاشُورَاءَ يَوْمًا تَصُومُهُ قُرَيْشٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَصُومُهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ صَامَهُ وَأَمَرَ بِصِيَامِهِ فَلَمَّا فُرِضَ رَمَضَانُ كَانَ هُوَ الْفَرِيضَةَ وَتُرِكَ عَاشُورَاءُ فَمَنْ شَاءَ صَامَهُ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Oshuro kuni johiliyat davrida Quraysh roʻza tutadigan kun edi, Rasululloh ﷺ ham johiliyat davrida unda roʻza tutar edilar. Rasululloh ﷺ Madinaga kelganlarida, unda roʻza tutdilar va roʻza tutishga buyurdilar. Ramazon (roʻzasi) farz qilinganda esa, oʻsha (Ramazon) farz boʻlib, Oshuro (roʻzasi) tark qilindi. Kim xohlasa, unda roʻza tutadi, kim xohlasa, uni tark qiladi.