حَدَّثَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، وَالْحَسَنُ بْنُ عِيسَى، مَوْلَى ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - زَادَ ابْنُ عِيسَى - وَأَبِي هُرَيْرَةَ قَالاَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ شَرِيطَةِ الشَّيْطَانِ . زَادَ ابْنُ عِيسَى فِي حَدِيثِهِ وَهِيَ الَّتِي تُذْبَحُ فَيُقْطَعُ الْجِلْدُ وَلاَ تُفْرَى الأَوْدَاجُ ثُمَّ تُتْرَكُ حَتَّى تَمُوتَ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) — Ibn Iso (oʻz rivoyatida) Abu Hurayra (roziyallohu anhu)ni ham qoʻshadi — ikkalalari aytdilar: Rasululloh ﷺ shaytonning shariytasidan qaytardilar. Ibn Iso oʻz hadisida shuni qoʻshdi: U (shariyta) shunday (hayvon)ki, soʻyilayotganda terisi kesiladi-yu, lekin (boʻyin) tomirlari uzilmaydi, soʻngra (hayvon) oʻlguncha tashlab qoʻyiladi.