حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ سُفْيَانُ بْنُ حَبِيبٍ خَبَّرَنَا عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ شَهِدَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم زَمَنَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ وَأَصَابَهُمْ مَطَرٌ لَمْ تَبْتَلَّ أَسْفَلُ نِعَالِهِمْ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يُصَلُّوا فِي رِحَالِهِمْ .
Usoma ibn Umayr al-Huzaliy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: u Hudaybiya zamonida jumʼa kuni Nabiy ﷺ huzurida hozir boʻldi va ularga yomgʻir yogʻdi, (ammo yomgʻir) oyoq kiyimlarining ostini ham hoʻllamadi. Bas, u zot ularga oʻz turar joylarida namoz oʻqishni buyurdilar.