حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ هَارُونَ بْنِ عَنْتَرَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ اسْتَأْذَنَ عَلْقَمَةُ وَالأَسْوَدُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ وَقَدْ كُنَّا أَطَلْنَا الْقُعُودَ عَلَى بَابِهِ فَخَرَجَتِ الْجَارِيَةُ فَاسْتَأْذَنَتْ لَهُمَا فَأَذِنَ لَهُمَا ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى بَيْنِي وَبَيْنَهُ ثُمَّ قَالَ هَكَذَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَعَلَ .
Abdurrahmon ibn al-Asvad otasi (al-Asvad)dan rivoyat qiladi: U dedi: Alqama bilan al-Asvad Abdulloh (ibn Masʼud)ning huzuriga kirishga izn soʻrashdi. Biz u kishining eshigi oldida uzoq oʻtirib qolgan edik. Bas, choʻri chiqib, ular ikkisi uchun izn soʻradi, u esa ularga izn berdi. Soʻng (Abdulloh) turib, men bilan uning orasida namoz oʻqidi, keyin: Men Rasululloh ﷺning shunday qilganlarini koʻrganman, dedi.