حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ شُعَيْبِ بْنِ اللَّيْثِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ جَدِّي، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ، عَنْ عَبَّاسِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ بْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَتَانَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَنَحْنُ فِي بَادِيَةٍ لَنَا وَمَعَهُ عَبَّاسٌ فَصَلَّى فِي صَحْرَاءَ لَيْسَ بَيْنَ يَدَيْهِ سُتْرَةٌ وَحِمَارَةٌ لَنَا وَكَلْبَةٌ تَعْبَثَانِ بَيْنَ يَدَيْهِ فَمَا بَالَى ذَلِكَ .
Fazl ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «Biz oʻzimizga qarashli bir choʻlda turganimizda, Rasululloh ﷺ Abbos bilan birga huzurimizga keldilar. U zot dashtda roʻparalarida sutra boʻlmagan holda namoz oʻqidilar. Bizning bir urgʻochi eshagimiz va bir urgʻochi itimiz u zotning roʻparalarida oʻynab yurardi, ammo u zot bunga eʼtibor bermadilar.»