حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، ح حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ السَّرْحِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ، عَنْ عُمَارَةَ بْنِ غَزِيَّةَ، عَنْ سُمَىٍّ، مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي سُجُودِهِ " اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي ذَنْبِي كُلَّهُ دِقَّهُ وَجِلَّهُ وَأَوَّلَهُ وَآخِرَهُ " . زَادَ ابْنُ السَّرْحِ " عَلاَنِيَتَهُ وَسِرَّهُ " .
Ahmad ibn Solih bizga Ibn Vahbdan; (boshqa sanad bilan) Ahmad ibn as-Sarh bizga Ibn Vahbdan rivoyat qildi, unga Yahyo ibn Ayyub Umora ibn Gʻaziyyadan, u Abu Bakrning mavlosi Sumaydan, u Abu Solihdan, u Abu Hurayradan xabar berdiki, Nabiy ﷺ sajdalarida: «Allohummagʻfir liy zanbiy kullahu, diqqahu va jillahu, va avvalahu va oxirahu (Ey Allohim, gunohlarimning hammasini — kichigi-yu kattasini, avvali-yu oxirini — magʻfirat qil)» der edilar. Ibn as-Sarh: «alāniyatahu va sirrahu (oshkorasi-yu yashirinini)» (soʻzlarini) ziyoda qildi.