حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الأَنْبَارِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ فَقَدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَلَمَسْتُ الْمَسْجِدَ فَإِذَا هُوَ سَاجِدٌ وَقَدَمَاهُ مَنْصُوبَتَانِ وَهُوَ يَقُولُ " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَأَعُوذُ بِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Muhammad ibn Sulaymon al-Anboriy bizga Abdadan, u Ubaydullohdan, u Muhammad ibn Yahyo ibn Habbondan, u Abdurrahmon al-Aʼrajdan, u Abu Hurayradan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qildi. U aytdi: «Bir kechasi Rasululloh ﷺ ni topolmay qoldim. Qoʻlim bilan namozgohni paypaslab izladim, qarasam, u zot sajdada, ikki oyoqlari tik turgan holda: ‹Aʼūzu bi-rizōka min saxotik, va aʼūzu bi-muʼofātika min uqūbatik, va aʼūzu bika mink, lā uhsiy sanāan alayk, anta kamā asnayta alā nafsik (Gʻazabingdan rizoliging bilan panoh tilayman, jazoyingdan avf-ofiyating bilan panoh tilayman, Sendan Senga panoh tilayman; Senga boʻlgan maqtovni sanab adogʻiga yetolmayman, Sen Oʻzingni qanday maqtagan boʻlsang, shundaysan)› der edilar.»