حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الْحُرِّ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُخَيْمِرَةَ، قَالَ أَخَذَ عَلْقَمَةُ بِيَدِي فَحَدَّثَنِي أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مَسْعُودٍ أَخَذَ بِيَدِهِ وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَخَذَ بِيَدِ عَبْدِ اللَّهِ فَعَلَّمَهُ التَّشَهُّدَ فِي الصَّلاَةِ فَذَكَرَ مِثْلَ دُعَاءِ حَدِيثِ الأَعْمَشِ " إِذَا قُلْتَ هَذَا أَوْ قَضَيْتَ هَذَا فَقَدْ قَضَيْتَ صَلاَتَكَ إِنْ شِئْتَ أَنْ تَقُومَ فَقُمْ وَإِنْ شِئْتَ أَنْ تَقْعُدَ فَاقْعُدْ " .
Qosim ibn Muxaymira (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: U dedi: «Alqama qoʻlimdan ushlab, menga shuni hadis qilib aytdiki, Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu) uning qoʻlidan ushlagan, Rasululloh ﷺ esa Abdullohning qoʻlidan ushlab, unga namozdagi tashahhudni oʻrgatgan edilar» — soʻng Aʼmash hadisidagi duoga oʻxshashini zikr qildi (va unda ziyoda qildi): «‹Qachonki buni aytsang yoki buni ado etsang, namozingni ado etib boʻlgan boʻlasan. Agar turishni xohlasang tur, agar oʻtirishni xohlasang oʻtir›».