حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ : بَيْنَمَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ قَائِمٍ فِي الشَّمْسِ فَسَأَلَ عَنْهُ قَالُوا : هَذَا أَبُو إِسْرَائِيلَ نَذَرَ أَنْ يَقُومَ وَلاَ يَقْعُدَ، وَلاَ يَسْتَظِلَّ وَلاَ يَتَكَلَّمَ وَيَصُومَ . قَالَ : " مُرُوهُ فَلْيَتَكَلَّمْ وَلْيَسْتَظِلَّ وَلْيَقْعُدْ، وَلْيُتِمَّ صَوْمَهُ " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi. U aytdi: «Nabiy ﷺ xutba qilib turganlarida, birdan quyoshda tik turgan bir kishini koʻrib qoldilar. (U zot) u haqida soʻradilar. (Sahobalar:) ‹Bu Abu Isroil boʻlib, u tik turishni, oʻtirmaslikni, soyaga kirmaslikni, gapirmaslikni va roʻza tutishni nazr qilgan›, deyishdi. (U zot:) ‹Unga buyuringlar, gapirsin, soyaga kirsin, oʻtirsin va roʻzasini tugatsin›, dedilar».