قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَرَأْتُ عَلَى سَعِيدِ بْنِ يَعْقُوبَ الطَّالْقَانِيِّ قُلْتُ لَهُ حَدَّثَكُمُ ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ سَعِيدٍ أَبِي شُجَاعٍ، حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ سَهْلِ بْنِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، قَالَ إِنِّي لَيَتِيمٌ فِي حِجْرِ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ وَحَجَجْتُ مَعَهُ فَجَاءَهُ أَخِي عِمْرَانُ بْنُ سَهْلٍ فَقَالَ أَكْرَيْنَا أَرْضَنَا فُلاَنَةَ بِمِائَتَىْ دِرْهَمٍ فَقَالَ دَعْهُ فَإِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ كِرَاءِ الأَرْضِ .
Abu Dovud aytdi: Men Said ibn Yaʼqub at-Toliqoniyga (hadisni) oʻqib berdim va unga dedim: Ibn al-Muborak sizlarga Said Abu Shujoʼdan rivoyat qilib aytdi: Menga Usmon ibn Sahl ibn Rofiʼ ibn Xadij hadis aytib dedi: Men Rofiʼ ibn Xadijning tarbiyasidagi yetim edim va u bilan birga haj qildim. Soʻng oldimga akam Imron ibn Sahl kelib dedi: «Yerimizni falon ayolga ikki yuz dirhamga ijaraga berdik». Shunda u dedi: «Uni qoʻy (tashla), chunki Nabiy ﷺ yerni ijaraga berishdan qaytarganlar».