حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ دُكَيْنٍ، حَدَّثَنَا بُكَيْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ عَامِرٍ - عَنِ ابْنِ أَبِي نُعْمٍ، حَدَّثَنِي رَافِعُ بْنُ خَدِيجٍ، أَنَّهُ زَرَعَ أَرْضًا فَمَرَّ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَسْقِيهَا فَسَأَلَهُ " لِمَنِ الزَّرْعُ وَلِمَنِ الأَرْضُ " . فَقَالَ زَرْعِي بِبَذْرِي وَعَمَلِي لِيَ الشَّطْرُ وَلِبَنِي فُلاَنٍ الشَّطْرُ . فَقَالَ " أَرْبَيْتُمَا فَرُدَّ الأَرْضَ عَلَى أَهْلِهَا وَخُذْ نَفَقَتَكَ " .
Rofiʼ ibn Xadij (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u bir yerni ekkan edi. Nabiy ﷺ u suv quyayotgan paytda yonidan oʻtib qoldilar va undan: «Bu ekin kimniki va bu yer kimniki?» deb soʻradilar. U: «Ekin mening urugʻim va mehnatim bilan boʻlgani uchun meniki; yarmi meniki, yarmi falonchilarniki», dedi. Shunda u zot: «Ikkalangiz riboga qoʻl urdingiz. Yerni egasiga qaytar va oʻz sarf-xarajatingni ol», dedilar.