حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ، حَدَّثَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدٍ الْعُمَرِيُّ، حَدَّثَنِي الْمُثَنَّى بْنُ يَزِيدَ، عَنْ مَطَرٍ الْوَرَّاقِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ قَالَ " وَمَنْ أَعَانَ عَلَى خُصُومَةٍ بِظُلْمٍ فَقَدْ بَاءَ بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ " .
Ali ibn al-Husayn ibn Ibrohim bizga hadis aytdi, Umar ibn Yunus bizga hadis aytdi, Osim ibn Muhammad ibn Zayd al-Umariy bizga hadis aytdi, al-Musanno ibn Yazid menga hadis aytdi, u Matar al-Varroqdan, u Nofeʼdan, u Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan, u Paygʻambar ﷺdan shu maʼnoda rivoyat qildi. U (Paygʻambar ﷺ) shuni ham dedilar: «Kim zulm bilan (birovga) tortishuvda yordam bersa, Aziz va Jalil boʻlgan Allohning gʻazabiga uchrabdi».