حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَدَّ شَهَادَةَ الْخَائِنِ وَالْخَائِنَةِ وَذِي الْغِمْرِ عَلَى أَخِيهِ وَرَدَّ شَهَادَةَ الْقَانِعِ لأَهْلِ الْبَيْتِ وَأَجَازَهَا لِغَيْرِهِمْ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ الْغِمْرُ الْحِنَةُ وَالشَّحْنَاءُ وَالْقَانِعُ الأَجِيرُ التَّابِعُ مِثْلُ الأَجِيرِ الْخَاصِّ .
Hafs ibn Umar bizga aytib berdi: Muhammad ibn Roshid bizga aytib berdi: Sulaymon ibn Muso bizga Amr ibn Shuʼaybdan, u otasidan, u bobosidan aytib berdiki, Rasululloh ﷺ xiyonatchi erkak va xiyonatchi ayolning hamda oʻz birodariga nisbatan kek saqlovchi kishining guvohligini rad qildilar. Yana bir uy ahliga qaram (xizmatkor) kishining guvohligini ularning foydasiga rad qildilar va undan boshqalar foydasiga uni joiz qildilar. Abu Dovud aytadi: ‹Gʻimr› ‒ adovat va dushmanlik; ‹qoniʼ› esa xos yollanma xizmatkorga oʻxshagan tobeʼ yollanma xizmatkordir.