حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ جَبَلَةَ بْنِ أَبِي رَوَّادٍ، حَدَّثَنِي حَرَمِيُّ بْنُ عُمَارَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ النَّضْرِ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، كَانَتْ ظُلْمَةٌ عَلَى عَهْدِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ - قَالَ - فَأَتَيْتُ أَنَسًا فَقُلْتُ يَا أَبَا حَمْزَةَ هَلْ كَانَ يُصِيبُكُمْ مِثْلُ هَذَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَعَاذَ اللَّهِ إِنْ كَانَتِ الرِّيحُ لَتَشْتَدُّ فَنُبَادِرُ الْمَسْجِدَ مَخَافَةَ الْقِيَامَةِ .
Ubaydulloh ibn Nazr otasidan rivoyat qiladiki, u shunday dedi: Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) zamonida bir zulmat (qorongʻulik) boʻldi. Bas, men Anasning oldiga keldim va: «Ey Abu Hamza, Rasululloh ﷺ zamonlarida sizlarga shunga oʻxshash narsa yetgan edimi?» — dedim. U: «Allohdan panoh tilayman! Shamol kuchaysa, qiyomatdan qoʻrqib, masjidga shoshilar edik», — dedi.