حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، وَوَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، وَعُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ أَبِي خَلَفٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، - قَالَ مُسَدَّدٌ وَوَهْبٌ - عَنْ مَيْمُونَةَ، قَالَتْ أُهْدِيَ لِمَوْلاَةٍ لَنَا شَاةٌ مِنَ الصَّدَقَةِ فَمَاتَتْ فَمَرَّ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَلاَ دَبَغْتُمْ إِهَابَهَا فَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ " . قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا مَيْتَةٌ . قَالَ " إِنَّمَا حُرِّمَ أَكْلُهَا " .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan — Musaddad va Vahb esa Maymuna (roziyallohu anho)dan rivoyat qildilar — Maymuna (roziyallohu anho) aytadilar: Bizning bir choʻrimizga sadaqadan bir qoʻy berilgan edi, soʼng u oʻldi. Nabiy ﷺ uning yonidan oʻtib qoldilar va: «Uning terisini oshlab, undan foydalansangiz boʼlmasmidi?» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, axir u oʼlik-ku», dedilar. U zot ﷺ: «Faqat uni yeyish harom qilingan», dedilar.