حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، رضى الله عنها، قَالَتْ فَلَمَّا قَدِمْنَا الْمَدِينَةَ جَاءَنِي نِسْوَةٌ وَأَنَا أَلْعَبُ عَلَى أُرْجُوحَةٍ وَأَنَا مُجَمَّمَةٌ فَذَهَبْنَ بِي فَهَيَّأْنَنِي وَصَنَّعْنَنِي ثُمَّ أَتَيْنَ بِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَبَنَى بِي وَأَنَا ابْنَةُ تِسْعِ سِنِينَ .
Oisha (roziyallohu anho) aytadi: «Madinaga kelganimizda men salinchakda oʻynab turgan, sochlarim (quloqlarimgacha) kalta boʻlgan paytimda huzurimga ayollar kelishdi. Ular meni olib ketishdi, taraddudimni koʻrib, bezatishdi. Soʻng meni Rasululloh ﷺ huzurlariga olib borishdi va u zot men toʻqqiz yoshli qiz ekanimda men bilan qovushdilar».