حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، أَخْبَرَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، بِإِسْنَادِهِ فِي هَذَا الْحَدِيثِ قَالَتْ وَأَنَا عَلَى الأُرْجُوحَةِ، وَمَعِي، صَوَاحِبَاتِي فَأَدْخَلْنَنِي بَيْتًا فَإِذَا نِسْوَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقُلْنَ عَلَى الْخَيْرِ وَالْبَرَكَةِ .
Hishom ibn Urva (rahimahulloh) oʻz isnodi bilan ushbu hadisni rivoyat qildi. Unda (Oisha) aytadi: «Men salinchakda edim, yonimda dugonalarim bor edi. Ular meni bir uyga kiritishdi, qarasam, ansorlardan bir qancha ayollar bor ekan. Ular: ‹Yaxshilik va barakaga (kelding)!› deyishdi».