حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا الْمُبَارَكُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ الْبُنَانِيُّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، كَانَ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي لأُحِبُّ هَذَا . فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَعْلَمْتَهُ " . قَالَ لاَ قَالَ " أَعْلِمْهُ " . قَالَ فَلَحِقَهُ فَقَالَ إِنِّي أُحِبُّكَ فِي اللَّهِ . فَقَالَ أَحَبَّكَ الَّذِي أَحْبَبْتَنِي لَهُ .
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Paygʻambar ﷺning huzurlarida edi. Shunda uning yonidan bir kishi oʻtib qoldi-da, (huzurda oʻtirgan kishi): «Yo Rasululloh, men bu kishini sevaman», dedi. Paygʻambar ﷺ unga: «Buni unga bildirdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot ﷺ: «Unga bildir», dedilar. (Anas) aytadi: U kishiga yetib olib: «Men seni Alloh uchun sevaman», dedi. (Anavi kishi esa): «Meni oʻzi uchun sevganing seni ham sevsin», dedi.