حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنَا الْهِقْلُ بْنُ زِيَادٍ السَّكْسَكِيُّ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَبِيعَةَ بْنَ كَعْبٍ الأَسْلَمِيَّ، يَقُولُ : كُنْتُ أَبِيتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم آتِيهِ بِوَضُوئِهِ وَبِحَاجَتِهِ، فَقَالَ : " سَلْنِي " . فَقُلْتُ : مُرَافَقَتَكَ فِي الْجَنَّةِ . قَالَ : " أَوَغَيْرَ ذَلِكَ " . قُلْتُ : هُوَ ذَاكَ . قَالَ : " فَأَعِنِّي عَلَى نَفْسِكَ بِكَثْرَةِ السُّجُودِ " .
Rabiʼa ibn Kaʼb al-Aslamiy (roziyallohu anhu) shunday deganini eshitdim: «Men Rasululloh ﷺ bilan kechalari birga boʻlar, u zotga tahorat suvini va hojatlarini keltirib turardim. Bir kuni u zot: ‹Mendan (biror narsa) soʻra›, dedilar. Men: ‹Jannatda sizga hamroh boʻlishni (soʻrayman)›, dedim. U zot: ‹Bundan boshqa (tilaging yoʻqmi)?› dedilar. Men: ‹Faqat shuning oʻzi›, dedim. U zot: ‹Unday boʻlsa, koʻp sajda qilish bilan oʻzing uchun menga yordam ber›, dedilar.»