حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي عُمَرَ الْغُدَانِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ هَذِهِ الْقِصَّةِ فَقَالَ لَهُ - يَعْنِي لأَبِي هُرَيْرَةَ - فَمَا حَقُّ الإِبِلِ قَالَ تُعْطِي الْكَرِيمَةَ وَتَمْنَحُ الْغَزِيرَةَ وَتُفْقِرُ الظَّهْرَ وَتُطْرِقُ الْفَحْلَ وَتَسْقِي اللَّبَنَ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺ dan shu qissaga oʻxshash (hadisni) eshitdim.» Soʻng unga – yaʼni Abu Hurayraga – : «Tuyaning haqi nima?» deyildi. U: «Yaxshisini (Alloh yoʻlida) berasan, koʻp sutlisini (sutidan foydalanish uchun) vaqtincha berib turasan, mingani (boshqaning yukini koʻtarishga) berasan, naslli erkagini (urugʻlantirish uchun) berasan va sutini (odamlarga) ichirasan», dedi.