حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلامٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنْ أُمِّ مُوسَى قَالَتْ: سَمِعْتُ عَلِيًّا صَلَوَاتُ اللهِ عَلَيْهِ يَقُولُ: أَمَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عَبْدَ اللهِ بْنَ مَسْعُودٍ أَنْ يَصْعَدَ شَجَرَةً فَيَأْتِيَهُ مِنْهَا بِشَيْءٍ، فَنَظَرَ أَصْحَابُهُ إِلَى سَاقِ عَبْدِ اللهِ فَضَحِكُوا مِنْ حُمُوشَةِ سَاقَيْهِ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: مَا تَضْحَكُونَ؟ لَرِجْلُ عَبْدِ اللهِ أَثْقَلُ فِي الْمِيزَانِ مِنْ أُحُدٍ.
Ali (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ Ibn Masʼudga bir daraxtga chiqishni buyurdilar va undan biror narsa olib kelishni aytdilar. Uning sahobalari Abdulloh ibn Masʼud daraxtga chiqqanida uning boldirlariga qarab, boldirlarining ingichkaligidan kulishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Nimadan kulyapsizlar? Abdullohning oyogʻi qiyomat kuni tarozida Uhud togʻidan ogʻirroqdir», dedilar.