حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عِيسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ وَهْبٍ، عَنْ حَرْمَلَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْقُرَشِيِّ، عَنْ نَافِعٍ قَالَ: كَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا دَخَلَ عَلَى مَرِيضٍ يَسْأَلُهُ: كَيْفَ هُوَ؟ فَإِذَا قَامَ مِنْ عِنْدِهِ قَالَ: خَارَ اللَّهُ لَكَ، وَلَمْ يَزِدْهُ عَلَيْهِ.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U kishi bir kasalning huzuriga kirsalar, undan: «Ahvoling qanday?» deb soʻrar edilar. Uning oldidan turib ketayotganlarida esa: «Alloh sen uchun yaxshisini ixtiyor qilsin», der va bundan ziyoda gapirmas edilar.