حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو رَوَاحَةَ يَزِيدُ بْنُ أَيْهَمَ، عَنِ الْهَيْثَمِ بْنِ مَالِكٍ الطَّائِيِّ قَالَ: سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ يَقُولُ عَلَى الْمِنْبَرِ، قَالَ: إِنَّ لِلشَّيْطَانِ مَصَالِيًا وَفُخُوخًا، وَإِنَّ مَصَالِيَ الشَّيْطَانِ وَفُخُوخَهُ: الْبَطَرُ بِأَنْعُمِ اللهِ، وَالْفَخْرُ بِعَطَاءِ اللهِ، وَالْكِبْرِيَاءُ عَلَى عِبَادِ اللهِ، وَاتِّبَاعُ الْهَوَى فِي غَيْرِ ذَاتِ اللهِ.
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U minbarda turib: «Shaytonning tuzoqlari va qopqonlari bordir. Shaytonning tuzoqlari va qopqonlari — Allohning neʼmatlariga nonkoʻrlik qilib shodlanish, Allohning atosi bilan faxrlanish, Allohning bandalari ustidan kibr qilish va Alloh (rizosi) uchun boʻlmagan narsada havoyi nafsga ergashishdir», dedi.