حَدَّثَنَا عَلِيٌّ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: احْتَجَّتِ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ، وَقَالَ سُفْيَانُ أَيْضًا: اخْتَصَمَتِ الْجَنَّةُ وَالنَّارُ، قَالَتِ النَّارُ: يَلِجُنِي الْجَبَّارُونَ، وَيَلِجُنِي الْمُتَكَبِّرُونَ، وَقَالَتِ الْجَنَّةُ: يَلِجُنِي الضُّعَفَاءُ، وَيَلِجُنِي الْفُقَرَاءُ. قَالَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى لِلْجَنَّةِ: أَنْتِ رَحْمَتِي أَرْحَمُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ، ثُمَّ قَالَ لِلنَّارِ: أَنْتِ عَذَابِي أُعَذِّبُ بِكِ مَنْ أَشَاءُ، وَلِكُلِّ وَاحِدَةٍ مِنْكُمَا مِلْؤُهَا.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Paygʻambar ﷺ: «Jannat va doʻ zax (oʻ zaro) bahslashdi. Doʻ zax: ‹Menga takabbur va jabbor (zolim)lar (afzal koʻ rib) berildi› dedi. Jannat: ‹Menga nima boʻ ldiki, menga faqat odamlarning zaiflari va tubanlari kiradi?› dedi. Alloh taboraka va taolo jannatga: ‹Sen — Mening rahmatimsan; sening (vositang) bilan bandalarimdan xohlagan (kishi)ni rahm qilaman› dedi va doʻ zaxga: ‹Sen faqat azobimsan; sening (vositang) bilan bandalarimdan xohlagan (kishi)ni azoblayman› dedi. Har ikkovining (oʻ ziga yarasha) toʻ ldirilish(i) bor: doʻ zaxga kelsak — u toʻ lmaydi, to (Alloh) Oʻ z oyogʻ ini unga qoʻ yadi; shunda u: ‹Bas, bas, bas (yetadi)!› deydi; mana oʻ shanda u toʻ ladi va baʼzisi baʼzisiga yigʻ iladi; Alloh azza va jalla Oʻ z xaloyiqidan hech kimga zulm qilmaydi. Jannatga kelsak — Alloh azza va jalla unga (yangi) bir xilqat (xalq) paydo qiladi», dedilar.