حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، عَنْ ثَابِتٍ قَالَ: كَانَ أَنَسٌ إِذَا دَعَا لأَخِيهِ يَقُولُ: جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْهِ صَلاَةَ قَوْمٍ أَبْرَارٍ لَيْسُوا بِظَلَمَةٍ وَلاَ فُجَّارٍ، يَقُومُونَ اللَّيْلَ، وَيَصُومُونَ النَّهَارَ.
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U birodari uchun duo qilganida: «Alloh unga zolim ham, fojir ham boʻlmagan, kechasi namozga turadigan va kunduzi roʻza tutadigan yaxshi qavmning salovatini nasib etsin», der edi.