حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ: حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ أَبِي الْمَلِيحِ بْنِ أُسَامَةَ، عَنْ أَبِي عَزَّةَ يَسَارِ بْنِ عَبْدِ اللهِ الْهُذَلِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: إِنَّ اللَّهَ إِذَا أَرَادَ قَبْضَ عَبْدٍ بِأَرْضٍ، جَعَلَ لَهُ بِهَا، أَوْ: فِيهَا أ حَاجَةً.
Abu Azza (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Alloh bir bandasiga falon yerda vafot etishni taqdir qilsa, unga oʻsha yerga (boradigan) biror hojat solib qoʻyadi», dedilar — yoki: «oʻsha yerda biror hojat boʻladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis sahihdir. Abu Azza sahobiy boʻlib, ismi Yasor ibn Abd, Abu Maliyhning ismi esa Omir ibn Usoma ibn Umayr al-Huzaliydir; unga Zayd ibn Usoma ham deyiladi.