حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ مَرْزُوقٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، سَمِعَ مُطَرِّفًا قَالَ: صَحِبْتُ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ مِنَ الْكُوفَةِ إِلَى الْبَصْرَةِ، فَقَلَّ مَنْزِلٌ يَنْزِلُهُ إِلاَّ وَهُوَ يُنْشِدُنِي شِعْرًا، وَقَالَ: إِنَّ فِي الْمَعَارِيضِ لَمَنْدُوحَةٌ عَنِ الْكَذِبِ.
Mutarrif (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Imron ibn Husayn (roziyallohu anhu) bilan Kufadan Basraga birga safar qildim. U kishi tushgan deyarli har bir manzilda menga sheʼr oʻqib berardilar va: «Kinoyali soʻzlarda yolgʻondan qochish uchun keng imkon bordir», dedilar.