حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلامٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدَةُ، قَالَ: أَخْبَرَنَا هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتِ: اسْتَأْذَنَ حَسَّانُ بْنُ ثَابِتٍ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم فِي هِجَاءِ الْمُشْرِكِينَ، فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم: فَكَيْفَ بِنِسْبَتِي؟ فَقَالَ: لَأَسُلَّنَّكَ مِنْهُمْ كَمَا تُسَلُّ الشَّعْرَةُ مِنَ الْعَجِينِ.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdilar:) Hasson ibn Sobit Rasululloh ﷺdan mushriklarni hajv qilishga izn soʻradi. Rasululloh ﷺ: «Mening nasabim (qarindoshligim) nima boʻladi (mushriklar mening qabilamdan-ku)?» dedilar. Hasson: «Men sizni ular ichidan — xuddi xamirdan tola sugʻurib olingani kabi — sugʻurib olaman (nasabingizga zarar yetkazmasdan)» dedi. (Urva otasidan: Men Oishaning oldida Hassonni soʻkmoqchi boʻldim, u: «Uni soʻkma; chunki u Rasululloh ﷺni (sheʼri bilan) himoya qilardi» dedi.)